Επιτύμβια, III

LUDWIG WITTGENSTEIN 1889 - 1951

Δεν υπάρχει τίποτα γραμμένο στιν πλάκα του. Για να είναι συνεπής με την καταληκτική φράση του μεγάλου έργου του.

"Wovon man nicht sprechen kann, dar?ber muss man schweigen - Για όσα δεν μπορεί να μιλά κανείς καλύτερα να σωπαίνει, Tractatus Logico-Philosophicus - Satz 7 ".

Υπάρχει μόνον μία σκάλα για να θυμίζει μία άλλη πρόταση του:

"Meine S?tze erl?utern dadurch, dass sie der, welcher mich versteht, am Ende als unsinnig erkennt, wenn er durch sie - auf ihnen - ?ber sie hinausgestiegen ist. (Er muss sozusagen die Leiter wegwerfen, nachdem er auf ihr hinaufgestiegen ist.) Er muss diese S?tze ?berwinden, dann sieht er die Welt richtig - Tractatus Logico-Philosophicus , Satz 6.54 "

"Οι δικές μου προτάσεις αποσαφηνίζονται ως εξής: Αυτός, που εν τέλει, με κατανοεί τις αναγνωρίζει σαν ανόητες, όταν πια τις έχει χρησιμοποιήσει –σαν σκαλιά – για να σκαρφαλώσει πέρα από αυτές. (Πρέπει, κατά κάποιο τρόπο, να πετάξει τη σκάλα μακριά όταν την ανέβει.)
Οφείλει να ξεπεράσει αυτές τις προτάσεις. Τότε θα έχει δει τον κόσμο καθαρά."

Πηγή: Ascension Parish Burial Ground off Huntingdon Road, Cambridge, UK

P.S.: Απο μία πρόσφατη επισκεψή μου

Φιλοσοφική Συμβουλευτική, ΙV

136.
Der Eine sucht einen Geburtshelfer f?r seine Gedanken, der Andre Einen, dem er helfen kann: so entsteht ein gutes Gespr?ch.

Ο ένας ψάχνει μια μαμμή για τις σκέψεις του, ό άλλος κάποιον τον οποίο μπορεί να βοηθήσει: έτσι γεννιέται μια καλή κουβέντα.


125.
Wenn wir ?ber Jemanden umlernen m?ssen, so rechnen wir ihm die Unbequemlichkeit hart an, die er uns damit macht.

Όταν πρέπει ν’ αλλάξουμε τη γνώμη μας για κάποιον, του καταλογίζουμε βαριά το ξεβόλεμα που μας προκαλεί.


98.
Wenn man sein Gewissen dressirt, so k?sst es uns zugleich, indem es beisst.

Όταν γυμνάσει κανείς τη συνείδηση του, αυτή μας φυλάει την ίδια στιγμή που μας δαγκώνει.

68.
"Das habe ich gethan" sagt mein Ged?chtniss. Das kann ich nicht gethan haben - sagt mein Stolz und bleibt unerbittlich. Endlich - giebt das Ged?chtniss nach.

«Αυτό έκανα» λέει η μνήμη μου. «Δεν μπορεί να το έκανα αυτό» - λέει η περηφάνια μου και παραμένει άτεγκτη. Στο τέλος – μνήμη υποχωρεί.

Πηγή: Spr?che und Zwischenspiele aus Jenseits von Gut und B?se von Friedrich Wilhelm Nietzsche